Het Buitenland Weekend

Tja, het is toch weer een rit naar de Moezel geworden.

Geen spijt, want de bochten zijn er geweldig, en dito het asfalt. Op 27 mei vertrek ik iets na 9 uur richting Geldrop. Het gaat lekker en ik ben 2 uren later ter plekke. Ik ben de één na laatste die arriveert, en sluit aan voor een laat ontbijt of lichte lunch. Om 12 uur starten we onze wilde paarden, met veel meer dan 1 PK! Zes motoren met 1 achteropje, zeven dames dus met allen een goed humeur en veel zin in de rit.

Marijn biedt aan om voorop te rijden en ik sluit als laatste achteraan. Het is even wennen aan de routebeschrijving, en we nemen dus al gelijk de meest toeristische route. Maar doordat we de spelregels deze keer goed doorgenomen hadden, gaf dit geen problemen! En ik heb van een vriendin met een fijn GPS systeem prachtig onze route afgedrukt gekregen. Hierdoor zaten we al snel weer op de route.

De tocht verliep heel goed, zo ook het tempo. Iedereen reed er goed in mee; voor de één is het harder werken dan voor de ander. Tijdens de stops namen we dat steeds even door, hoe het voor een ieder was.

Het was toch een flinke rit, 300 km , en omdat we pas om 12 uur wegreden kwamen we pas om acht uur aan in Burgen am Moezel! Het is warm, we pellen ons uit, snel douchen, en naar de warme hap. Heerlijk napraten over bochten, wegligging, en over Marijn haar bijna-boete voor teveel kabaal uit haar uitlaat. Mazzel dat de agenten erg druk waren, en de agente niet de juiste kennis had en haar weer liet rijden. Wij waren bang dat het om snelheid ging!

Goed, een paar Duitse bieren en Akkerman gaat naar bed, nog effe napraten met mijn slapie en koese! Dat beetje Fries begrijpen jullie vast wel. Het ontbijt zag er goed uit. Wel veel vleeswaren, daar houden die Duitsers van.

We rijden een tocht van 250 km . Het is bloedheet, maar we zijn nu in bochtenland en hijsen ons toch volledig in het leer. Het gaat vanaf de eerste km erg hard, al zeg ik het zelf! We hebben dezelfde voortreffelijke voorrijder als gister, alleen nu heeft ze echt haast, of is met haar gedachten op het circuit! En dan van die mooie bochten! Alleen zo nu en dan is die bocht toch iets krapper dan we dachten. Stuk voor stuk eindigen we op de andere weghelft .. God was met ons en er kwam geen verkeer van de andere kant!

Tijdens de lunch vraag ik of het tempo iets lager kan, want als laatste had ik zo nu en dan 180 km per uur ervoor! Al met al een geweldige dag en route, genoten van alle bochten. De volgende rit ga ik van de omgeving genieten! Als dat lukt!

In de avond is er veel gezelligheid met Duits bier en een maaltijd. Het is een warme avond en we hangen lekker lang op het terras. De volgende dag vertrekken we om negen uur. Het is gelukkig nog maar 23 graden! Tijdens de lunch is het alweer rond de dertig graden, heet dus. De route klopt niet helemaal, we hebben al een 40 km omgereden. We besluiten nu om het laatste stukje door Nederland iets in te korten.

Ik heb deze toer georganiseerd in samenwerking met een zekere Albert. Het was prima, op een paar foutjes in de route na. Jammer dat we hem niet gezien hebben in Duitsland; hij had beloofd om langs te komen. We hebben in het zuiden van ons land afscheid van elkaar genomen bij de laatste stop. De laatste woorden gewisseld over hoe vreselijk fijn motorrijden is, en met name in het Duitse land.
Veel groeten uit het Friese van Anneke en tot de volgende toer!

Door Anneke A.