Natte Birken-stocks in Boppard
Ofwel: Buitenlandtoer mei 2006

Toen wij uit Rotterdam vertrokken..
Vertrokken wij uit Rotterdam,
Met windkracht 6 op de Brienenoord,
En ook Moerdijk leek wel gestoord.
Met m’n kiezen op elkaar,
Luid vloekend in mijn helm,
Mijn lief aanroepend,
Kreeg ik het toch voor elkaar.

In Geldrop was de koffie warm. Marijn mopperde dat ze eigenlijk beneden de 15°C niet wil rijden; en wreef haar dode vingers nieuw leven in. Na het uitvinden van een short-cut en het voltallig raken van onze groep, vertrokken we naar onze bestemming: Boppard in Duitsland, onder Koblenz aan de Rijn.

Zoemend over de snelweg, eerst richting Venlo, daarna de A61 door Duitsland. Een sliert van 9 motorrijders, wisselend zoekend naar de juiste snelheid, plensbuien & windstoten trotserend, enorme vrachtwagens & zwabberende auto’s met caravan ontwijkend. Waar ging ’t ook weer over, dat motorrijden ? Lekker buiten zijn, ‘spelen’ met bochten, obstakels; en gezelligheid, ’t delen van een passie. Maar niet hierover dus, verstijvend van kou, regen en die saaie, slaapverwekkende snelweghouding.

Ter hoogte van Bonn doken we de snelweg af, en begonnen na een heerlijk verwarmende lunch omringd door Duitse gezelligheid, aan het echte werk: bochten, bergen, dorpjes. En zowaar, het bleef droog ! Waardoor die laatste 120 km fantastische route ervoor zorgde dat ik weer wist: oh ja, daarom vind ik motorrijden leuk!

In Boppard am Rhein müss es sehr gemütlich sein ..

Enorme hotels aan de ‘boulevard’. Waar wil Albert ons hebben ? vragen we ons af. Bij de chinees !! Geweldig, kamers met een balkon waar het Nederlands elftal jaloers op zou zijn, half af weliswaar, maar ruim genoeg en OK. En met goedlachse en welwillende ‘echte’ chinezen, voor wie Duits ook niet vanzelfsprekend is.

We blijken nagenoeg de enige gäste voor die avond en dat bevalt ons erg goed. Dit was de Duitse avond met schnitzel und pommes. Doorvoedt rolden wij na nog even de ‘honden ‘ te hebben uitgelaten in bed.

De volgende morgen tikte de regen ons wakker. Nee toch .. Jawel .. Wat gaan we doen ? Ontbijten .. Het merendeel wilde wel rijden: 7 gingen, 2 bleven.
De ‘Birkies’ (Birken-stock) lonkten. Na opdeling in snelle en langzamere rijdsters gingen we op pad. Het fijne is dat het ‘opdelen’ niet inhoudt dat je elkaar de hele dag niet meer ziet. Regelmatig kom je elkaar weer tegen omdat snel niet hetzelfde betekent als goed, cq. foutloos route rijden. Helemaal gezellig. Zo belandde we met z’n allen bij een zeer Duitse (?) Italiaan voor de lunch en bereikten we net op tijd de pont om een wolkbreuk vanuit de lobby van het hotel te mogen aanschouwen in plaats van er middenin te zitten. Het warme ontvangst van de ‘werkende voeten in camouflage print’ en haar maatje op de pont zorgden voor een ‘welkom thuis’ gevoel. De Rhein veranderde in een kolkende massa water en wij doken onder de douche.

Chinese avond. Zeer smakelijk en erg leuk zo’n draaiplateau, zeker als je daar een draaiende filmcamera op zet.. Nog een night-cap in en lokale kroeg met ‘raad een lied of niet’, en toen slapen, want we gingen vroeg op.

Met Jawel: regen. De moed zonk mij al in de motorlaarzen, weer natte ‘passen’ rijden! Maar ervaring leert, dus ’t ging vast goed komen. En inderdaad, tot de lunch, Nürburgring. Toen was ik er klaar mee. Leuke indruk om daar even op het circuit te kijken. Als je levensmoe bent kan je daar met z’n allen de baan op. Vreselijk !

Gelukkig was ik niet de enige die klaar was. We splitsten op: toer die-hards, rijksweg monsters, en rode route piloten.

Marijn en ik hebben het nog erg naar onze zin gehad, als ‘roden piloten’. Het bleef zowaar droog, heerlijk! Vermoeidheid begon wel wat door te sijpelen, of liever gezegd: trillen. Na 1000 km Buell. Maar ze mocht al steeds meer met ‘m, en ik was inmiddels aardig ingereden op de Varadero. Een goed team dus.

Vlak voor een enorme bui waren we droog thuis. Helemaal fijn. En echt ‘uitgereden’.

De rest van ons Boppard-team is ook goed thuis gekomen. Lang leven sms!

De dagen na thuiskomst reed ik zelfs nog motor in mijn auto. Bizarre ervaring! Maar ik werd er wel blij van..

Wordt vervolgd dus!
Door Ariann